Home Menukaart Dranken Wijnkaart Historie Galerie Contact
© Bistro-alloallo
Het Bassin met pakhuis Maastrichtsch Veem en werfkeldersHet Bassin is in de jaren 1824-1826 aangelegd op de plek waar tot aan de Franse tijd de kloostercomplexen van de Duitse Orde (genoemd Nieuwen Biesen) en de Antonieters lagen. De haven vormde de verbinding tussen twee kanalen. Richting het noorden vormt de haven het beginpunt van de Zuid-Willemsvaart en richting het zuiden voor het inmiddels gedempte Kanaal Maastricht-Luik. De toegangskanalen werden aanvankelijk door de vestingwerken van Maastricht aangelegd.  De aanleg van de Zuid-Willemsvaart en het Bassin zorgden voor de noodzakelijke ontsluiting van de stad en stimuleerde de industriële ontwikkeling in dit deel van Maastricht. Na de Tweede Wereldoorlog nam het economische belang van het Bassin steeds meer af (vooral na de aanleg van de Beatrixhaven) en in de jaren '60 was er sprake van demping ten behoeve van een nieuwe toegangsweg tot de stad. Die weg kwam er uiteindelijk wel, maar werd via een brug (Bassinbrug) over de haven aangelegd.  In de jaren '90 is de haven geheel opgeknapt en is thans in gebruik voor de pleziervaart. De haven biedt toegang tot de Zuid-Willemsvaart en, via een oude sluis, de Maas. Langs het Bassin ligt de nog steeds in gebruik zijnde papierfabriek van Sappi en een aantal gebouwen van de Koninklijke Sphinx, die in 2006 het Bassingebied verruilde voor een nieuwe locatie in de Beatrixhaven. De oude Timmerfabriek van Sphinx wordt momenteel gereedgemaakt als locatie voor diverse culturele instellingen. Aan de zuidzijde liggen enkele oude pakhuizen. Hierin zijn nu woningen (o.a. voor studenten) en kantoren gevestigd. In de oude werfkelders direct aan het water, hier is Bistro 'Allo'Allo in gevestigd. In 2015 wordt de omgeving uitgebreidt met bioscoop Pathe en Lumiere, de cultuurtempel de Muziekgieterij. Alle kadekelders zijn nu weer volledig bezet door horeca en kunst.      
Het Bassin met pakhuis Maastrichtsch Veem en werfkeldersHet Bassin is in de jaren 1824-1826 aangelegd op de plek waar tot aan de Franse tijd de kloostercomplexen van de Duitse Orde (genoemd Nieuwen Biesen) en de Antonieters lagen. De haven vormde de verbinding tussen twee kanalen. Richting het noorden vormt de haven het beginpunt van de Zuid-Willemsvaart en richting het zuiden voor het inmiddels gedempte Kanaal Maastricht-Luik. De toegangskanalen werden aanvankelijk door de vestingwerken van Maastricht aangelegd.  De aanleg van de Zuid-Willemsvaart en het Bassin zorgden voor de noodzakelijke ontsluiting van de stad en stimuleerde de industriële ontwikkeling in dit deel van Maastricht. Na de Tweede Wereldoorlog nam het economische belang van het Bassin steeds meer af (vooral na de aanleg van de Beatrixhaven) en in de jaren '60 was er sprake van demping ten behoeve van een nieuwe toegangsweg tot de stad. Die weg kwam er uiteindelijk wel, maar werd via een brug (Bassinbrug) over de haven aangelegd.  In de jaren '90 is de haven geheel opgeknapt en is thans in gebruik voor de pleziervaart. De haven biedt toegang tot de Zuid-Willemsvaart en, via een oude sluis, de Maas. Langs het Bassin ligt de nog steeds in gebruik zijnde papierfabriek van Sappi en een aantal gebouwen van de Koninklijke Sphinx, die in 2006 het Bassingebied verruilde voor een nieuwe locatie in de Beatrixhaven. De oude Timmerfabriek van Sphinx wordt momenteel gereedgemaakt als locatie voor diverse culturele instellingen. Aan de zuidzijde liggen enkele oude pakhuizen. Hierin zijn nu woningen (o.a. voor studenten) en kantoren gevestigd. In de oude werfkelders direct aan het water, hier is Bistro 'Allo'Allo in gevestigd. In 2015 wordt de omgeving uitgebreidt met bioscoop Pathe en Lumiere, de cultuurtempel de Muziekgieterij. Alle kadekelders zijn nu weer volledig bezet door horeca en kunst.      
De plek aan het water voor een gezellig feest of partij! 
© Bistro-alloallo
Site Navigation
Het Bassin met pakhuis Maastrichtsch Veem en werfkeldersHet Bassin is in de jaren 1824-1826 aangelegd op de plek waar tot aan de Franse tijd de kloostercomplexen van de Duitse Orde (genoemd Nieuwen Biesen) en de Antonieters lagen. De haven vormde de verbinding tussen twee kanalen. Richting het noorden vormt de haven het beginpunt van de Zuid- Willemsvaart en richting het zuiden voor het inmiddels gedempte Kanaal Maastricht-Luik. De toegangskanalen werden aanvankelijk door de vestingwerken van Maastricht aangelegd.  De aanleg van de Zuid-Willemsvaart en het Bassin zorgden voor de noodzakelijke ontsluiting van de stad en stimuleerde de industriële ontwikkeling in dit deel van Maastricht. Na de Tweede Wereldoorlog nam het economische belang van het Bassin steeds meer af (vooral na de aanleg van de Beatrixhaven) en in de jaren '60 was er sprake van demping ten behoeve van een nieuwe toegangsweg tot de stad. Die weg kwam er uiteindelijk wel, maar werd via een brug (Bassinbrug) over de haven aangelegd.  In de jaren '90 is de haven geheel opgeknapt en is thans in gebruik voor de pleziervaart. De haven biedt toegang tot de Zuid-Willemsvaart en, via een oude sluis, de Maas. Langs het Bassin ligt de nog steeds in gebruik zijnde papierfabriek van Sappi en een aantal gebouwen van de Koninklijke Sphinx, die in 2006 het Bassingebied verruilde voor een nieuwe locatie in de Beatrixhaven. De oude Timmerfabriek van Sphinx wordt momenteel gereedgemaakt als locatie voor diverse culturele instellingen. Aan de zuidzijde liggen enkele oude pakhuizen. Hierin zijn nu woningen (o.a. voor studenten) en kantoren gevestigd. In de oude werfkelders direct aan het water, hier is Bistro 'Allo'Allo in gevestigd. In 2015 wordt de omgeving uitgebreidt met bioscoop Pathe en Lumiere, de cultuurtempel de Muziekgieterij. Alle kadekelders zijn nu weer volledig bezet door horeca en kunst.      
Het Bassin met pakhuis Maastrichtsch Veem en werfkeldersHet Bassin is in de jaren 1824-1826 aangelegd op de plek waar tot aan de Franse tijd de kloostercomplexen van de Duitse Orde (genoemd Nieuwen Biesen) en de Antonieters lagen. De haven vormde de verbinding tussen twee kanalen. Richting het noorden vormt de haven het beginpunt van de Zuid- Willemsvaart en richting het zuiden voor het inmiddels gedempte Kanaal Maastricht-Luik. De toegangskanalen werden aanvankelijk door de vestingwerken van Maastricht aangelegd.  De aanleg van de Zuid-Willemsvaart en het Bassin zorgden voor de noodzakelijke ontsluiting van de stad en stimuleerde de industriële ontwikkeling in dit deel van Maastricht. Na de Tweede Wereldoorlog nam het economische belang van het Bassin steeds meer af (vooral na de aanleg van de Beatrixhaven) en in de jaren '60 was er sprake van demping ten behoeve van een nieuwe toegangsweg tot de stad. Die weg kwam er uiteindelijk wel, maar werd via een brug (Bassinbrug) over de haven aangelegd.  In de jaren '90 is de haven geheel opgeknapt en is thans in gebruik voor de pleziervaart. De haven biedt toegang tot de Zuid-Willemsvaart en, via een oude sluis, de Maas. Langs het Bassin ligt de nog steeds in gebruik zijnde papierfabriek van Sappi en een aantal gebouwen van de Koninklijke Sphinx, die in 2006 het Bassingebied verruilde voor een nieuwe locatie in de Beatrixhaven. De oude Timmerfabriek van Sphinx wordt momenteel gereedgemaakt als locatie voor diverse culturele instellingen. Aan de zuidzijde liggen enkele oude pakhuizen. Hierin zijn nu woningen (o.a. voor studenten) en kantoren gevestigd. In de oude werfkelders direct aan het water, hier is Bistro 'Allo'Allo in gevestigd. In 2015 wordt de omgeving uitgebreidt met bioscoop Pathe en Lumiere, de cultuurtempel de Muziekgieterij. Alle kadekelders zijn nu weer volledig bezet door horeca en kunst.      
Het Bassin met pakhuis Maastrichtsch Veem en werfkeldersHet Bassin is in de jaren 1824-1826 aangelegd op de plek waar tot aan de Franse tijd de kloostercomplexen van de Duitse Orde (genoemd Nieuwen Biesen) en de Antonieters lagen. De haven vormde de verbinding tussen twee kanalen. Richting het noorden vormt de haven het beginpunt van de Zuid- Willemsvaart en richting het zuiden voor het inmiddels gedempte Kanaal Maastricht-Luik. De toegangskanalen werden aanvankelijk door de vestingwerken van Maastricht aangelegd.  De aanleg van de Zuid-Willemsvaart en het Bassin zorgden voor de noodzakelijke ontsluiting van de stad en stimuleerde de industriële ontwikkeling in dit deel van Maastricht. Na de Tweede Wereldoorlog nam het economische belang van het Bassin steeds meer af (vooral na de aanleg van de Beatrixhaven) en in de jaren '60 was er sprake van demping ten behoeve van een nieuwe toegangsweg tot de stad. Die weg kwam er uiteindelijk wel, maar werd via een brug (Bassinbrug) over de haven aangelegd.  In de jaren '90 is de haven geheel opgeknapt en is thans in gebruik voor de pleziervaart. De haven biedt toegang tot de Zuid-Willemsvaart en, via een oude sluis, de Maas. Langs het Bassin ligt de nog steeds in gebruik zijnde papierfabriek van Sappi en een aantal gebouwen van de Koninklijke Sphinx, die in 2006 het Bassingebied verruilde voor een nieuwe locatie in de Beatrixhaven. De oude Timmerfabriek van Sphinx wordt momenteel gereedgemaakt als locatie voor diverse culturele instellingen. Aan de zuidzijde liggen enkele oude pakhuizen. Hierin zijn nu woningen (o.a. voor studenten) en kantoren gevestigd. In de oude werfkelders direct aan het water, hier is Bistro 'Allo'Allo in gevestigd. In 2015 wordt de omgeving uitgebreidt met bioscoop Pathe en Lumiere, de cultuurtempel de Muziekgieterij. Alle kadekelders zijn nu weer volledig bezet door horeca en kunst.